DIAGNOSTYKA
Podczas badania palpacyjnego przestrzeń międzykostna jest bardzo wrażliwa i tkliwa, szczególnie w okolicy głów śródstopia i nieco proksymalnie od nich, nawet zgięcie grzbietowe palców może powodować silny ból. Badanie ultrasonograficzne czy rezonans magnetyczny najczęściej są stosowane w celu wykluczenia innych przyczyn metatarsalgii. Neuralgię Mortona należy różnicować ze: złamaniem przeciążeniowym kości śródstopia, zespołem kanału stępu, zespołem korzeniowym odcinka lędźwiowego, reumatoidalnym zapaleniem stawów, zespołem Freiberga, zapaleniem kaletki i nowotworem tkanek miękkich.
JAK SOBIE POMÓC ?
Leczenie zachowawcze powinno obejmować w pierwszej kolejności zmianę obuwia na szerokie, szczególnie w części palcowej, na płaskim obcasie z grubą, amortyzującą podeszwą. Warto zastosować również indywidualnie dobrane wkładki ortopedyczne z pelotą metatarsalną, która zapewni odciążenie przestrzeni międzykostnych. W leczeniu nieoperacyjnym neuralgii Mortona wykorzystuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne, ostrzykiwanie czteroprocentowym roztworem alkoholu, toksyną botulinową czy witaminą B12.
Działanie fizjoterapeuty powinno być ukierunkowane na zwiększenie przestrzeni dla nerwu oraz zmniejszenie stanu zapalnego. Terapia manualna powinna obejmować wszystkie struktury otaczające nerw: kości śródstopia, rozcięgno podeszwowe oraz więzadło poprzeczne śródstopia. Program rehabilitacyjny powinien zawierać głęboką mobilizację przestrzeni międzypalcowych, rozluźnienie rozcięgna podeszwowego, ścięgna Achillesa, mięśnia trójgłowego łydki oraz stretching całej taśmy tylnej.
Jako uzupełnienie całej terapii stosuje się kinezjotaping oraz zabiegi przeciwbólowe i przeciwzapalne, takie jak pole magnetyczne, laseroterapia, jonoforeza czy fala uderzeniowa.
