Staw Skokowy – Stopa

Ścięgno Achillesa jest największym i najsilniejszym ścięgnem w całym organizmie człowieka. Taka budowa związana jest z funkcją ścięgna – przeciwdziałaniem ogromnym siłom, głównie w trakcie forsownego wysiłku U pacjentów z tendinopatią ścięgna Achillesa ból umiejscowiony jest w rejonie głównej części ścięgna, w odległości 2-3 cm od punktu przyczepu ścięgnistego. Ból występuje najczęściej rano, powiązany jest […]

Przyczyną powstawania zespołu Haglunda może być zbyt duże napięcie mięśni tylnej grupy goleni które powoduje uszkadzanie ścięgna Achillesa w miejscu jego przyczepu do kości piętowej. Innymi przyczynami mogą być koślawość tyłostopia oraz stopa wydrążona, powodująca odchylenie się kości piętowej do tyłu i drażnienie przez wyrostek kostny ścięgna Achillesa. Noszenie ciasnego obuwia ze sztywnym zapiętkiem poprzez

To duży problem zarówno diagnostyczny, jak i terapeutyczny, szczególnie gdy nakładają się z fizjologicznym rozwojem u dziecka zbliżonym w pewnych okresach do patologicznej formy budowy stopy. Złożoność budowy stóp, tj. duża liczba kości i połączeń stawowych, sugeruje bardzo ważną funkcję stóp. Funkcja ta obejmuje dwa zasadnicze obszary: podporową (jako składowa kończyn dolnych) i amortyzacyjną. Właśnie

Metoda zachowawczego leczenia wydaje się najkorzystniejsza w przypadku niewielkich przerwań częściowych ścięgna Achillesa (naderwanie do 25%), z wyłączeniem osób uprawiających czynnie sport istnieje bowiem stosunkowo wyższy odsetek ponownych zerwań po samym leczeniu zachowawczym (7–17%) W leczeniu zachowawczym należy ograniczyć lub całkowicie zrezygnować z aktywności sportowej. Warunkiem powodzenia metody zachowawczej jest czas podjęcia leczenia. Opóźnienie rozpoznania

Bardzo często ból pięty może być związany z popularnym schorzeniem nazywanym ostrogą piętową. Ostroga piętowa to narośl kostna występująca na powierzchni kości piętowej. Są dwa typy ostrogi piętowej: dolna– wyrasta z guzka przyśrodkowego kości piętowej, górna– wyrasta na grzbietowej stronie guza piętowego. Ból pięty może być również związany m.in. z: zaburzeniami w obrębie tkanek miękkich,