Jest to zabieg elektroleczniczy, polegający na przepływie prądu stałego w ciele pacjenta między dwoma elektrodami.
W galwanizacji wybór elektrody czynnej ( anody lub katody ) uzależniony jest od żadanego efektu terapeutycznego.
Właściwości anody : przeciwbólowe, kojące, uspokajające. Zmniejsza pobudliwość nerwów i mięśni. W okolicy anody dochodzi do wytwarzania reakcji kwaśnej w tkankach i ścicania białka.
Właściwości katody : działanie pobudzające, drażniące, silnie przekrwienne. Zwiększa pobudliwość nerwów i mięsni, w jej okolicy zachodzi reakcja zasadowa w tkankach i rozpuszczanie białka tkanek.
Dawkowanie jest obiektywne – opiera się na obliczeniu gęstości prądu na elektrodzie czynnej. Aby obliczyć gęstośc prądu należy podzielić wartość natężenia przez wielkość powierzchni elektrody czynnej. Dawka maksymalna to 1,0 mA/cm. Przyjęto zasadę, że w obrębie kończyn i tułowia nie przekracza się ogólnej dawki 12mA (15 min) , a w obrębie głowy i szyi 3-5 mA (5-15 min).
Przeciwskazania : metal na drodze przepływu prądu, ostre stany zapalne, ropne stany zapalne skóry, nowotwory, gorączka, porażenie spastyczne, zaburzenia czucia, ciąża, rozrusznic serca, zakrzepica, zapalenie żył.
Wskazania: nerwobóle, przewlekłe zapalenie nerwów, zespoły bólowe w przebiegu choroby zwyrodnieniowej, porażenie wiotkie, utrudniony zrost kostny, zaburzenia krążenia obwodowego.